بندری ها در این شب سایه های مبهمی از خود ارائه دادند که اگر به دنبال رفع اشکالات تیمی خود برنیایند در آینده با مشکلات به مراتب جدی تری مواجه خواهند شد. فراموش نکنیم تراکتورسازی تبریز هیچ نشانی از یک تیم مقتدر نداشت اما شاهین بوشهر نتوانست خودش باشد. با هم نگاهی داریم به عملکرد نفر به نفر آنها در این بازی. ضمن اینکه نمرات از سقف ده است.
وحید طالب لو پنج: از همان ابتدای بازی نشان داد در دیدارهای فاقد تماشاگر همانی نیست که قبلاً دیده ایم. او کمتر توپی را مهار کرد و اغلب با مشت توپها تاثیر خود را نشان می داد. اشتباه فاحش او در اواخر نیمه اول می توانست کار را برای شاهین بوشهر سخت تر کند. در صحنه اخراج تاوان کندی مدافعانش را داد.
محسن حمیدی شش: در شب بد خود هم از خیلی ها بهتر بود. او ولی در نفوذهایش کمتر از عنصری به نام دقت بهره می برد. امیر قلعه نوعی در اواخر بازی برای کنترل او احمد آل نعمه را به میدان آورد و مدافع سابق شاهین بوشهر در مهار محسن حمیدی موفق نشان داد.
لک چیرا چهار: سنگین و ناهماهنگ. او اگر چه بازیکن باهوشی است و در بازیسازی بیش از دیگر مدافعان شرکت دارد ولی در کنار هادی شکوری یکی از بدترین شب های خود را گذراند. دلیلش شاید به این برمی گشت که صبح بازی به تبریز رسیده بود.
هادی شکوری چهار: او هم در دفاع پر از ایراد بود. شاهینی ها با دگرگونی در ترکیب مواجه بودند و ناهماهنگی از سر و روی تیم می بارید. هادی شکوری باید برای تبدیل شدن به یک مهره موثر تلاش بیشتری کند. صحنه اخراج وحید طالب لو را ببینید تا فاجعه خط دفاعی را بیشتر متوجه شوید.
مهدی کیانی چهار: بازیکن مستقیم او محمد ابراهیمی بود که هرگاه پا به توپ می شد خطرناک نشان می داد. مهدی کیانی مدتهاست نشانی از یک بازیکن لیگ برتری ندارد. او در نفوذها هم ناموفق بود تا خلاء محسن ایرانژاد بیش از پیش دیده شود.
سعید بیات مطلق چهار: بازیساز نبود. جنگ های فیزیکی بی دلیل ایجاد می کرد و شرح وظایفش با مهدی نوری تداخل داشت. انتظار از وی بیش از اینها بود. روی پنالتی با نداشتن آگاهی محیطی بد عمل کرد. خیلی بد.
مهدی نوری چهار: کم اثر هم در حمله و هم در دفاع. باید فکری برای برگشت هایش کند.
مسعود نظرزاده پنج: بازی های در عرض و رو به عقب مسعود نظرزاده مدتهاست به معمایی حل نشده تبدیل شده است. او برای نفوذ تمایلی از خود نشان نمی دهد ولی در این تیم نفرات بدتر از او بسیار بودند که تعویض شوند.
مرتضی عزیزمحمدی دو: چرا به زمین آمد؟ کدام کارآیی را داشت؟ روی اخراج وحید طالب لو هم تاثیر گذار بود و با لو دادن توپ فضا را برای ضد حمله حریف مهیا کرد.
ایوان پتروویچ چهار: بازیسازی اصلی ترین وظیفه او بود اما کمترین پاس ممکن را دارد. میل به تک روی در وجودش غوغا می کرد. او اگر چه اخطار اول را غیرمنصفانه گرفت اما روی تمارضی که پس از دریبل چند مدافع داشت می توانست اخراج شود. ایوان پتروویچ هم صبح بازی به تبریز رسیده بود.
عباس پورخسروانی چهار: دیده نشد. حریف راه بستن او را بلد بود. خودش هم تمایل زیادی به تک روی داشت.
محمد صادقیان بدون نمره: محک جدی نخورد.
منصور تنهایی چهار: تنهای تنها. هافبک ها کمترین حمایت را از او داشتند. تغذیه نشد و بی اثر بود. تیمی که کمترین خطر را روی دروازه رقیب ایجاد می کند یعنی در فاز حمله ایراد دارد. برای عقب راندن هافبک و مهاجم های حریف باید بازی مستقیم در دستور شاهین بوشهر قرار می گرفت و منصور تنهایی در راس خط حمله حفظ توپ می کرد.
ایمان حیدری بدون نمره: در آن چند دقیقه باید معجزه می کرد؟